Bij het ophalen op de BSO hoorde mijn vriend dat ons zoontje een ongelukje had gehad op school. Maar wat er precies was gebeurd wisten ze niet. Je merkte wel dat hij last had van zijn voetje. Maar ik mocht er wel aankomen en ik kon hem ook nog bewegen zonder dat hij er last van had. Ook hij liep nog wel rond. Wel veel rustiger dan normaal. Maar erop staan, dat ging nog wel.
De volgende ochtend ging het slechter. Hij had wel goed geslapen. Alleen toen hij werd wakker en op zijn voetje wilde staan, zag je dat hij pijn had. Hij wilde/kon niet meer lopen. Toen ik voorstelde om even langs te dokter te gaan vond hij dat goed. Dan heeft hij echt pijn want naar de dokter gaan wil hij normaal niet. Voordat ik de dokter ging bellen toch maar even naar school gebeld. Om te kijken of zijn juf er al was. Ik vind het fijn om te weten wat er precies gebeurd is voordat ik bij de dokter zit. Maar helaas de juf was er nog niet. Wel gelijk even gezegd dat mijn zoontje later in de klas zou zijn.
Daarna de dokter bellen. Als je dan de doktersassistent aan de telefoon hebt en ze aangeeft dat je pas een afspraak hebt om 10:40, dan baal je. Mijn werk laten weten dat ik veel later ben. En dan ook nog een schuldgevoel naar je werk toe.
De school belde gelukkig nog wel terug. De juf heeft alleen gezien dat zijn schoen is uitgegaan. En voor de rest heeft mijn zoontje ook niet aan haar aangegeven dat er iets gebeurd is. Dus waarom hij nu precies last heeft van zijn voet blijft onduidelijk. Hij geeft zelf aan iets met een fiets maar meer ook niet. We hebben verschillende vragen gesteld maar zonder het gewenste resultaat.
Helaas liep mijn dokter uit. We waren pas om 11uur aan de beurt. Gelukkig was er voor mijn zoontje een speelhoekje en had ik mijn telefoon.
Mijn zoontje liet zonder enig probleem de dokter aan zijn voet zitten. De dokter heeft veel op zijn voet gedrukt en vooral gekeken naar zijn gezicht of die vertrok. Gelukkig is er niks ernstigs aan de hand. Als hij over een week nog last heeft moeten we terug komen. Maar de dokter ging daar eigenlijk niet van uit. Elke dag zou hij er een beetje minder last van moeten hebben.
De rest van de dag heeft hij wel moeilijk gelopen. Hij kan vooral zijn voet niet goed afwikkelen, je merkt dan dat hij pijn heeft. Vandaar dat hij dat ook probeert te vermijden. Hij is wel gewoon nog naar school gegaan en naar de BSO. Daar heeft hij wel gespeeld. En de komende dagen blijven we het goed in de gaten houden.
Fijn dat er niets ernstigs is maar toch even schrikken!
Lastig is dat he bij kinderen! Maar hou het wel goed in de gaten de komende dagen.. Hopelijk rent hij snel weer als vanouds!
Gelukkig dat het niets ernstigs was!
Gelukkig viel het mee!
Naar is dat altijd, als er iets gebeurt waar je niet bij bent. Ik kan mij nog levendig herinneren dat ik gebeld werd dat mijn dochtertje tijdens haar verblijf bij de peuterspeelzaal in haar vinger had geknipt. Ik moest inderdaad direct naar de huisarts, waar gelukkig bleek dat het niet heel ernstig was. Ik schrok wel enorm want het bleef maar bloeden. Zo dacht de peuterspeelzaal-leidster ook.